Bir Gecenin İçine Sığmayan Soru: Allah her şeyi görür adı nedir?
Kayseri’nin geceleri bazen insanın içine daha çok işler. Sokaklar erken susar, ışıklar erken söner ama insanın içi aynı hızla sakinleşmez. O gece de öyleydi. Penceremin kenarında oturmuş, defterimin sayfalarını karıştırıyordum. Kalem elimdeydi ama yazamıyordum. Çünkü kafamın içinde tek bir cümle dönüp duruyordu: Allah her şeyi görür adı nedir?
Bu soru bir anda ortaya çıkmamıştı aslında. Günün içinde küçük küçük birikmişti. İnsan bazen bir olaydan değil, olayların bıraktığı izlerden yorulur ya, benimki de öyleydi. O gün işten çıkarken gördüğüm bir sahne zihnime kazınmıştı.
Gün İçinde Kırılan Bir Şey
Sabah her zamanki gibi erken kalkmıştım. Kayseri’nin soğuk havası yüzüme çarparken içimde tuhaf bir yorgunluk vardı. 25 yaşındayım ama bazen kendimi yıllardır aynı döngünün içinde sıkışmış gibi hissediyorum. İşe gidiyorum, dönüyorum, susuyorum, yazıyorum. Hepsi bu.
O gün iş yerinde küçük bir olay oldu. Kimsenin büyütmediği ama benim içimde büyüyen bir şey. Bir arkadaşım haksızlığa uğradı. Sessizdi, kimse konuşmadı. O da konuşmadı. Ama gözlerindeki o kırgınlık… işte onu unutamıyorum.
Ben de sustum. Herkes sustu.
Ama içimde bir ses sürekli aynı şeyi tekrarlıyordu: “Bu böyle mi kalacak?”
İşte o an, günün ilerleyen saatlerinde bile peşimi bırakmayan o soru doğdu: Allah her şeyi görür adı nedir?
Evde Sessiz Bir Akşam
Akşam eve döndüğümde Kayseri’nin sokakları çoktan boşalmıştı. Evde soba yanıyordu ama içimdeki soğuk geçmiyordu. Annem mutfakta bir şeyler hazırlıyordu, televizyon açık ama sesi kapalıydı. Evde herkes bir şeylerle meşguldü ama aslında kimse tam olarak orada değildi.
Odaya geçtim. Defterimi açtım. Sayfalar doluydu ama hiçbir cümle tamamlanmamış gibiydi. Kalemimi deftere bastırdım, bıraktım, tekrar bastırdım. Yazamadım.
Çünkü o soru sadece bir merak değildi. Bir arayıştı.
Allah her şeyi görür adı nedir?
Bunu yazarken aslında bir isim arıyordum. Bir anlam. Bir karşılık. Sanki bu cümleye bir cevap bulursam içimdeki adaletsizlik hissi biraz hafifleyecekmiş gibi.
İçimde Büyüyen Sessizlik
Bazen insanın içi çok kalabalık olur ama dışı sessizdir. Ben o sessizliğin içindeydim. O gün gördüğüm şey sadece bir iş olayı değildi benim için. Daha derin bir şeydi. Adaletsizlik hissi insanın içini kemiriyor, ama daha kötüsü hiçbir şey yapamamak.
Defterime yazdım:
“Ben neden hiçbir şey söyleyemedim?”
Sonra kalemi bıraktım.
Camdan dışarı baktım. Sokak lambasının ışığı karın üzerinde solgun bir parıltı oluşturuyordu. Kayseri’nin kışı her zaman biraz yalnız hissettirir. Ama o gece yalnızlık daha ağırdı.
Büyükannemin Sesi
Birden aklıma büyükannemin sesi geldi. Çocukken sık sık söylerdi:
“Evladım, Allah her şeyi görür.”
O zamanlar bu cümle bana çok basit gelirdi. Bir teselli gibi. Bir büyüğün küçük bir sözü gibi. Ama şimdi o cümlenin içi büyümüş gibiydi.
O yüzden tekrar sordum içimden: Allah her şeyi görür adı nedir?
Sanki bu sözün bir karşılığı, bir adı, bir anlamı olmalıydı. Sadece bir cümle değil, bir hakikat gibi duruyordu içimde.
Defterimi açtım ve yazdım:
“Belki de büyüdükçe bazı cümleler daha ağır geliyor.”
Görülmek İhtiyacı
İnsanın en derin ihtiyacı ne bilmiyorum. Ama ben bazen görülmek olduğunu düşünüyorum. Sadece fiziksel olarak değil, duygusal olarak da görülmek.
O gün iş yerinde sustuğumuz anı düşündüm. Herkes bir şey görmüştü ama kimse gerçekten görmemişti. İşte o fark, içimde tuhaf bir boşluk bırakmıştı.
Allah her şeyi görür adı nedir?
Bu soruyu sorarken aslında şunu da soruyordum:
“Gerçekten görülüyor muyuz?”
Defterimdeki sayfalar bu sorularla doldu.
Geceyle Konuşmak
Gece ilerledikçe ev sessizleşti. Annem uyumuştu. Televizyon kapanmıştı. Sadece sobanın hafif çıtırtısı vardı.
O an yalnız kalınca insanın iç sesi daha net duyuluyor. Ben de kendi iç sesimi dinledim.
Bir yandan kızgındım. Bir yandan kırgın. Ama en çok da çaresizdim.
Deftere tekrar yazdım:
“Bazen adaletin gecikmesi insanı yoruyor.”
Sonra durdum.
Kalem elimde kaldı.
Çünkü o an fark ettim ki bu sadece bir adalet meselesi değildi. Bu, insanın içindeki inançla, umutla ve sabırla ilgili bir şeydi.
Bir İsim Arayışı
Ertesi gün bu soruyu daha çok düşünmeye başladım. Sadece bir kelime değil, bir anlam arıyordum.
Allah her şeyi görür adı nedir?
Bunu zihnimde tekrar tekrar çevirdim. Sanki cevabı kelimelerin içinde saklıydı.
Sonra aklıma gelen bir şey içimi biraz rahatlattı. Bu ifade, “El-Basir” anlamına geliyordu. Yani her şeyi gören. Hiçbir şeyin gizli kalmadığı, her şeyin bilindiği o anlam.
Ama bu bilgi bile içimdeki duyguyu tamamen söndürmedi. Çünkü mesele sadece isim değildi. Mesele hissetmekti.
İçimdeki Fırtınanın Dinmemesi
Günler geçti ama o sahne aklımdan çıkmadı. İş yerindeki o sessizlik, o bakışlar, o kırgınlık…
Her defasında aynı yere dönüyordum. Defterimde aynı cümle:
“Ben neden sustum?”
Bazen insan kendine kızar. Ben de kendime kızıyordum. Ama bir yandan da şunu fark ettim: Herkes her zaman güçlü olamıyor.
Allah her şeyi görür adı nedir?
Bu soruyu artık sadece bir bilgi için değil, bir teselli için soruyordum.
Yayla Gibi Bir Hayal
Bir akşam yürüyüşe çıktım. Kayseri’nin soğuk rüzgârı yüzüme çarpıyordu. Ama zihnimde başka bir yer vardı.
Sisli bir yayla hayal ettim. Sessiz, geniş, ağır ama huzurlu.
Orada kimse konuşmuyordu ama her şey anlaşılmış gibiydi.
O an içimde tuhaf bir rahatlama oldu.
Belki de bazı cevaplar gerçekten kelimelerde değil, hissedilen yerlerdeydi.
Kendimle Yüzleşme
Eve döndüğümde defterimi açtım. Uzun süre sadece baktım. Sonra yazdım:
“Ben her şeyi çözmek zorunda değilim. Ama hissettiğim şeyi inkâr edemem.”
Kalemi bıraktım.
İçimde ilk defa o günden beri küçük bir sessizlik oldu. Ağır değil, hafif bir sessizlik.
Sonunda Kalan
O geceden sonra bu soru tamamen kaybolmadı. Ama şekil değiştirdi.
Artık sadece “Allah her şeyi görür adı nedir?” diye sormuyorum.
Bazen sadece düşünüyorum.
Belki de bazı soruların cevabı bir isimde değil, insanın içinde büyüyen fark ediştedir.
Kayseri’nin geceleri hâlâ aynı. Sessiz, soğuk ve derin.
Ama ben artık o sessizliğin içinde başka bir şey duyuyorum.
Görülmenin, bilmenin ve anlaşılmanın ağırlığını.
Kazu ekibi olarak “Allah her şeyi görür adı nedir” konusunu sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyduk. Sağlıklı ve mutlu günler!
Tavsiye Ettiğimiz İçerik: Akım korumalı prizin ne farkı var ?
Buna da Göz Atın: Alfabemizin 22 harfi nedir ?