Ters’a Nasıl Yazılır? Bir Kelimenin Arasında Kaybolan Hikâye
Bir zamanlar Kayseri’de, sokakları karanlık ama içi sıcacık olan bir kış akşamı, odama girmişken, gözüme ilişen bir kelime vardı. “Ters’a nasıl yazılır?” Bu kelime, o kadar çok şey ifade ediyordu ki, başlarda anlamını pek düşünmedim. Sadece tuhaf bir şekilde kulağımda çınladı. Bir kelimenin ters yazılabileceğini düşündüm, ama işte hayat da bazen öyle bir tuhaf ki, kelimeler bile insanı bir yerlere götürür.
Saat akşam sekizdi ve Kayseri’nin karanlık sokaklarında çok geçmeden yağmur başlamıştı. Havanın soğukluğuna rağmen odada içimi ısıtan bir şey vardı: Yazma isteği. O an, bu basit kelimenin içinde bir duyguyu, bir kırılmayı ve umudu bulmak, belki de kendi içimdeki bir boşluğu doldurmak için doğru zaman olduğunu düşündüm. Ters’a nasıl yazılır, peki?
O An, O Anı Bulmak: Hayal Kırıklığı ve Heyecan Arasında
İçimde bir kıpırtı vardı. Yağmur camları dövüyordu. Odanın köşesinde, eski masamın üzerinde bir kaç defter, birkaç karalama vardı. Ama bir şey eksikti. Her gün yazmaya karar verdiğimde, içimi dökebileceğim bir kelime ararım. Bazen o kelimeleri bulamamak, bende bir boşluk bırakır. İşte o an, bu soru kafamda yankılanmaya başladı: “Ters’a nasıl yazılır?”
O kadar basit bir soru gibi gelmişti, ama aslında içinde birden fazla anlam taşıyordu. Kelimeyi ters çevirdiğimde, anlamının başka bir yönünü keşfedeceğimi düşündüm. O gün ne yazdığımı hatırlamıyorum, ama o kelimeyi yazarken ruh halimin değiştiğini hatırlıyorum. Zihnimde kaybolan anıları, duyguları ve hayal kırıklıklarını sadece o kelimeyle geri getirebileceğimi düşündüm.
Yaşadığım o hayal kırıklığı, sürekli kaybolan bir şey arayışı gibiydi. Bir türlü yerini bulamıyordum. Kimi zaman hatırlamaya çalıştığım anılar dağınık ve dağılmıştı, bazen unutmak istediğim şeyler de hâlâ aklımdaydı. İşte “ters” kelimesi, içimdeki karışıklığı anlamama yardımcı olacak gibiydi.
İçimde kaybolan bir şey vardı ve ben ne yapmam gerektiğini bilmiyordum. Ne zaman bu tür düşüncelere dalsa, geriye bir tek şunu bulurdum: Bu kelimenin içinde, ters çevrildiğinde farklı bir şeyler olduğunu hissediyordum. Belki de “ters” tam olarak benim hissettiğim gibi bir şeydi: Aradığınız anlamı, tersinden bulmak.
Ters’e Yazmanın Anlamı: Gerçekten Hangi Yönden Bakıyorsunuz?
O anda fark ettim ki, kelimenin kendisi ne kadar basit görünse de, bana farklı bir açıdan bakma fırsatı sunuyor. Hayat bazen tersine döner, bildik düzen altüst olur. Hatta, bazen istediğiniz şeyi bulduğunuzda, aslında hiç beklemediğiniz bir şeyle karşılaşırsınız. Ya da belki, hep görmek istediğiniz şeyi ters açılardan görmeye başlarsınız.
Ters’a nasıl yazılır sorusu bir anlamda, “hayatımı neden bu kadar düz bir çizgide yaşıyorum?” sorusuyla aynıydı. Zihnimde bu düşünce dönüp dururken, Kayseri’nin sokaklarındaki rüzgârın sesi içimi biraz daha karıştırdı. Gözlerim masamdaki deftere kaydı. Bazen, o kadar yoğun bir şekilde düşünüyorum ki, kelimeler ellerimden kayıyor gibi hissediyorum. Ama o gün, ters yazmayı denedim.
Yazmak, hayatın akışına karşı koymak gibiydi. Her şeyin bir düzeni, bir akışı vardı, ama ben de bazen o düzenin dışına çıkmak istiyordum. Ters’e nasıl yazılır diye sorarken, belki de yanlış bir şey aradım. Herkes, her zaman doğru yazmayı, doğru düşünmeyi beklerken, ters yazmak, bana bir tür özgürlük gibi gelmişti. Çünkü bazen doğruyu bulabilmek için tersine bakmamız gerekir, değil mi?
İçimdeki Terslik: Umut ve Kırılganlık Arasında
Ters yazmak, aslında bir çelişkiydi. Bazen bir çelişki, insanın kendisini bulmasına yardımcı olabilir. O gece, içimdeki kırık dökük duyguları yazmak için masama oturduğumda, bir şey daha fark ettim. “Ters yazmak, duyguları doğru yazmaktan daha mı kolay?” sorusu kafamı kurcalamaya başladı. Aslında, hayatımda doğru yazmaya çalıştıkça, hep bir eksiklik hissettim. Ama ters yazarken, kendimi daha fazla ifade edebiliyordum.
Bir süre sonra, “Ters’a nasıl yazılır?” sorusu daha farklı bir boyut kazandı. Bu sadece bir soru olmaktan çıkıp, bir anlam kazanmıştı. Ters yazmak, bazen doğruluğun ötesinde bir şeylere ulaşmanın yolu olabilir. Yani her şeyin doğruluğu, her zaman yansıması olacak diye bir kural yoktu.
Kelimelerim birbirine karışırken, aslında içimde kaybolanları tekrar bulmaya başladım. Ama bu bulduklarım, bazen tamamen farklıydı. Birini kaybetmek, bir başkasını bulmak gibiydi. Zihnimde ters yazdıkça, kelimeler de kendi aralarında bir denge kuruyordu. Sadece yanlış yazılmış cümleler değil, duygularım da kendilerine bir düzen buluyordu. O gece, hem ters yazmaya başladım, hem de kalbimi okudum.
Ters’e Yazılırken: Hayal Kırıklığı ve Umut Bir Arada
O anı hatırlıyorum, Kayseri’deki o karanlık sokaklardan geçen insanlar, hayatın telaşı içinde bir yere yetişmeye çalışıyordu. Ama ben o gece, bir kelimenin içinde kaybolmuşken, aslında çok şey bulmuştum. Hangi kelimeyi yazdım, hangi kelimeleri doğru yazdım, bilmiyorum. Ama o yazı, bana umut verdi. Belki de “ters” yazmanın, doğruyu bulmaktan daha derin bir anlam taşıdığıydı.
Ters yazmanın bir başka güzelliği, bazen hayal kırıklığını kabullenmektir. Hayatımı ters yazarken, o kadar fazla düş kırıklığı yaşadım ki, ama her düşüşümde bir yükseliş de gördüm. O gecenin sabahında, belki de hayatımın bir parçası, yazmakla keşfettiğim o kelimeye dönüşecekti. Ters’e nasıl yazılır, diye sormak, aslında doğruyu bulmak için atılan ilk adımdı.